Speeldeken

Een collega vroeg me een hele tijd terug of ik een cadeau wou naaien voor haar, omdat ze eind november meter werd van het kindje van haar nicht. Ze wou niet zomaar iets kopen, maar iets wat meer speciaal afgeven wanneer het kindje geboren werd. Op het moment dat ze me dit vroeg, had ik helemaal nog geen ervaring met babykledij ofzo (nu nog altijd bitter weinig), dus stelde ik haar voor om een speeldeken te maken. Ze twijfelde aanvankelijk omdat ze zich hierbij geen voorstelling kon maken, en ging direct overstag toen ik haar deze foto's liet zien. Oef ! Blij dat ik haar toch kon helpen en gelijk op vertrouwd terrein bleef. We zochten samen de winkels en het web af naar een leuk, neutraal (omdat we niet wisten/weten wat het wordt) en kwamen hierbij uit.

Robert Kaufman - Urban zoologie

Bij dit projectje had ik terug een beetje knipangst (uiteindelijk had ik de stof ook niet betaald en wou dus zeker niets verprutsen), dus duurde het tot begin november voor ik aan het cadeau begon. Toen sloeg namelijk bij mij de stress toe 'Wat als dat meisje vroeger bevalt?!' Gelukkig had ik alle patroontjes al liggen en was het gewoon kwestie van knippen, puzzelen en naaien. Uit de restjes maakte ik net als vorige keer twee extra speeltjes.

Stikken

Keren

Tadaaaa!

Geboortecadeau 2

Halfweg augustus beviel een collega van me van een prachtige dochter, genaamd Alix. Wegens tijdsgebrek in de grote vakantie (ja, dit bestaat!) en omdat ik naar het einde van de vakantie terug aan het werk moest, terwijl mijn andere collega's nog tijd hadden om gezamelijk op bezoek te gaan (nee, het leven is niet eerlijk), had ik nog geen tijd gezien om een cadeautje af te geven. Zo alleen op bezoek gaan, vond ik maar een rare gedachte, want zo goed ken ik die collega nu ook weer niet, al is het natuurlijk een superlieve madam en had ze me zeker met open armen verwelkomd :)

In de maand september en begin oktober, bleef het ergens aan mijn geweten knagen dat ik nu nog steeds niets had afgegeven, ook al zou die collega daar niet mee inzitten, ik zat er duidelijk wel mee in. Zo kwam het dat ik op het Stoffenspektakel in Aalst naar huis ging met onder andere een couponneje roze tricot. Het patroontje voor een babybroekje lag thuis al klaar en ik zou er nog een gekocht T-shirtje bijgeven die ik zou personaliseren (adhv het geboortekaartje) met flockfolie. Hoe ik dit zou aanpakken, zag ik later nog wel :)

Het weekend erna had ik dan eindelijk de tijd om het broekje te naaien en besloot toen om nog rap een tweede broekje te naaien voor vriendin J uit hetzelfde stofje. Jammergenoeg had ik mijn patroon verkeerd opgemeten en werd het - na het verkeerd knippen - superkrap om nog twee broekjes uit mijn halve meter stof te krijgen. Wat vindingrijkheid en tips later, besloot ik om af te werken met een restje boordstof en te gaan voor twee verschillende broekspijpen, in de hoop dat voor iemand die niet naait, dit niet zou opvallen :)





















Op het allerlaatste moment (lees: donderdagavond) sneed ik nog de naam in het lettertype van het geboortekaartje uit, omdat ik de flamingo zo eenzaam vond op het T-shirtje.
Het mag gezegd zijn zoals het is; ik ben apetrots op mijn flockwerk, het was de eerste maal dat ik ermee werkte en ben nu al helemaal verkocht. Voorlopig snij ik nog verder met de hand, maar misschien dat een Scan 'n Cut wordt bijgevoegd op mijn wenslijstje :)

Voor het flockwerk gebruikte ik deze tutorial. Duidelijker kan haast niet!

Geschenkmandje

De voorbije lente werden de naaigerelateerde facebookpagina's overspoeld met genaaide mandjes... Er passeerden mandjes in alle vormen en maten; er waren de rechttoe/rechtaan uitvoeringen, maar ook unieke creaties en heuse draagmanden. Natuurlijk werd ik ook geprikkeld en natuurlijk ging ik ook langs in de Action om touw te halen om zo'n mandje in elkaar te naaien. Het touw bleef enige tijd liggen (en ondertussen passeerden meer en meer mandjes het internet), omdat ik schrik had om mijn naalden erop te breken, of erger mijn machine kapot te maken.
Uiteindelijk raakte mijn machine kapot omwille van een andere reden en mocht ik die van mijn mama enkele weken lenen (terwijl ik wachtte op mijn nieuw gekochte supermachine!). De uitgelezen kans dus om eindelijk dat mandje eens te naaien :) Het naaien ging verrassend vlot, ik brak geen enkele (jeans)naald en het resultaat was een klein, schattig mandje. Uit dank voor het gebruik van de naaimachine, gaf ik het mijn mama cadeau voor haar verjaardag, uiteraard opgevuld met haar favoriete parfum.

Via What's app had ik enkele foto's doorgestuurd naar vriendin J, zij zag niet onmiddellijk de charme er van in, tot ik haar de link naar deze pagina doorstuurde, op dat moment bestelde ze prompt een mandje 'moest ik ooit zo'n exemplaar maken'.
Omdat ik slecht ben om geschikte cadeau's te geven aan iemand, probeer ik zoveel mogelijk tips gedurende het jaar op te slaan, ook dit enthousiasme werd opgeslaan in mijn hersenpan onder de noemer 'ideaal verjaardagscadeau'. Er werd een rol beige touw besteld bij Mertens in Melle en ik had nog 2 maand tijd om deze te verwerken tot een mooi mandje. Stress om er aan te beginnen (nu het voor echt was) en tijdsgebrek zorgden er echter voor dat ik helemaal niets had om af te geven op die vriendin haar verjaardag. Gelukkig had ze me vóór haar verjaardagdatum al uitgenodigd voor een echt feestje en kreeg ik tot 22 oktober uitstel. Zo kwam de deadline dus geleidelijkaan dichterbij, waardoor ik met mijn (nieuwe!) machine toch aan de slag ging en stiekem een gebedje deed dat ik hiermee mijn bakje niet kaduuk maakte. Het naaien ging echter nog vlotter dan op mijn mama haar machine en het mandje ontstond praktisch uit zichzelf. Wat spelen met kleur voor een effectje en hop, het mandje was klaar in 1 avond.

Alleen zag het er nogal leeg uit :) Een tweede mandje naaien om er in te stoppen, draaide uit op een raargevormd mandje en ik vreesde dat ik niet genoeg touw had om nog een derde exemplaar te maken... Gelukkig bestaan er ook nog supermarkten; na een rondje in de Albert Heijn, had ik een prachtig gevuld 'Doe het zelf - granola' mandje!
Een nieuw broekje voor dochterlief werd mee verpakt, omdat mijn vorig broekje blijkbaar nogal krap was aan de buik :)