Zalige zomerrokjes

Net zoals de gedachte in vorige blogpost 'Oeps, ik heb te weinig shortjes', schoot het plots door mijn hoofd 'Maar, leuke rokjes, dat heb ik ook niet echt', deze leken me NOG makkelijker dan een shortje om over mijn bikini aan te trekken. Zeker als deze nog nat zou zijn van het tropische zeewater... Al snel besloot ik om het patroon van rokje 2 nog eens boven te halen, aangezien dit zo'n succes was bij manlief. Ik maakte gelijk 2 exemplaren, 1 uit een stofje dat ik spontaan eens online besteld had, het andere stofje haalde ik in mijn favoriete bakstenen winkel in Merelbeke, ook mijn elastiek en bijpassende boordstof haalde ik hier.

Het mag gezegd worden, ik heb veeeeeeel deugd gehad van mijn rokjes op reis, ideaal voor op het strand en toch nog deftig genoeg om 's avonds iets te gaan eten op restaurant (na het afspoelen van alle zand en zonnecrème die aan ons plakte :) Leve strandvakanties !)

Pippa pants

Het patroon van de Pippa pants zat al eventjes in mijn archief, ik kwam de naam een paar keer tegen op Facebook en las telkens weer dat 'het zo'n gemakkelijk patroon was en zo'n leuk broekje'. Mezelf kennende zou ik het bestaan ervan gewoon vergeten als ik het niet onmiddellijk afdrukte, dus deed ik dit maar, zonder enig doel voor ogen. Tot het - enkele weken voor we op reis vertrokken - in mijn zin schoot dat ik eigenlijk niet veel comfortabele shorts in mijn kast had. Wel de leuke, aansluitende shorts of de half versleten broekjes om in de tuin te werken, maar dus geen reismateriaal.

Aanvankelijk had ik een echte short uit een LMV in gedachten, tot ik terugdacht aan onze les 'gemakkelijk rokje' en het me wel handig leek om een shortje met elastiek te hebben om op het strand gewoon over mijn bikini te kunnen aantrekken (Oja, trouwens, we gaan op reis naar de Seychellen!). Zo zette ik mijn zinnen op een Pippa pants voor mezelf, ik tekende de grootste maat over (dit is dus 1 van de weinige voordelen van klein te zijn) en ging aan de slag met een zwart katoentje die in mijn kast lag. Het was wel wat zoeken naar de omslagen van de broekspijpen en ook de stof kruipt hier en daar een beetje samen onder het stiksel, dus een perfect broekje is het niet geworden. Het paste wel over mijn poep en werd goedgekeurd door zowel manlief ('je draagt het toch alleen maar op reis hé?') en een vriendin waarvan ik weet dat ze eerlijk is tegen me ('ja hoor, voor op reis maakt dat niet uit dat het precies een turnbroekje is').

Deze commentaar kreeg me zin krijgen in meer (en bovendien, met 1 broekje kom je nergens) dus kocht ik mij een donkergroen katoentje in mijn nieuwe favoriete naaiwinkel om nog een versie te naaien. Blijkbaar was ik iets te haastig in aankoop, want mijn stofbreedte bleek slechts 110 cm ipv 140 cm te zijn :) Bijgevolg ging ik op zoek naar een oplossing en nam een lapje lichtgroene stof uit mijn restjesbak om daarmee verder te puzzelen. Het resultaat is een wat meer aansluitend broekje in NOG een sportievere look :)

Volgende foto's zijn nadien genomen op reis ;)

Rokje 2 en 3

In de les gingen we verder met rokjes, omdat ik vermoedde dat ik rokje 1 niet veel zou dragen, besloot ik om niet één rokje te maken - zoals vooropgesteld door de juf - maar 2 rokjes.

Rokje 2 werd een A-lijn rokje, een no-nonsense rokje, het typische zomerrokje met een elastiek in boordstof bovenaan. De bedoeling was om dit te maken voor een kindje, de patronen gingen van 3 tot 12 jaar. Wegens gebrek aan meisjes van die leeftijd in onze familie, maakte ik het rokje gewoonweg voor mezelf in een 12 jaar, met aangepaste lengte (lees: korter). Hiervoor wou ik absoluut een paars katoentje, die niet te druk was van print. Ik ben namelijk niet gewoon van rokjes dragen en wou niet meer de aandacht trekken dan nodig :) En paars was nu eenmaal een kleur dat ontbrak in mijn kleerkast :) Het ideale stofje kocht ik ergens online, omdat ik het in geen enkele bakstenen winkel terugvond in de paarse versie.

Het rokje zelf zat snel in elkaar, de elastiek in de boordstof naaien vergde de grootste moeite (dit was dan ook de reden waarom we het rokje moesten naaien). Het duurde even vooraleer het warm genoeg was om het de dragen en ik ben er behoorlijk mee in mijn nopjes (ondanks dat het de eerste maal scheurde toen ik het over mijn poep probeerde te krijgen!). Zelfs J. gaf me het compliment 'Ewel, dat is één van de mooiere rokjes die je hebt'!

De week er op startte ik met mijn 3de rokje, een echte mini-rok die ik terugvond in een patroonboek van een medestudente. Hiervoor koos ik opnieuw een ribfluweel stofje, omdat ik toch een rok wou af hebben die ik binnen niet te lange tijd nog kon showen aan mijn collega's. Ze hadden me al meermaals gevraagd of ik eens iets zelfgemaakt wou aandoen naar school, volgens mij begonnen ze te twijfelen of ik echt wel kleren kan naaien :)
De moeilijkheid hier waren de zakjes, de blinde rits en het innaaien van de paspel (die ik dan uiteindelijk vergeten ben), gelukkig kon de juf mij met raad en daad bijstaan en werd het een leuk, draagbaar rokje. Misschien net iets te kort om zo te dragen, maar ideaal met een paar winterpanty's :)