donderdag 16 november 2017

Spontaan cadeautje

Vorige week zaterdag kreeg ik deze foto doorgestuurd van mijn collegaatje; hier zie je schattige Mila met een outfitje die ze van mij kreeg bij haar geboorte. Het was de eerste keer dat ik zo'n klein prutsje in door mij gemaakte kleertjes zag en iets binnen in mij smolt.♥ De foto in combinatie met de lieve, dankbare woorden van de mama, deden mij zin krijgen om die dag onmiddellijk opnieuw aan de slag te gaan voor Mila, aangezien ik dinsdagavond nog eens een blitsbezoekje zou brengen aan haar.


In verschillende facebookgroepen had ik al regelmatig opdrukken gezien op kledij, gemaakt aan de hand van het geboortekaartje. Dit wou ik ook maken voor Mila'tje om zo een 'standaard' truitje wat meer te personaliseren. Ik nam mijn geliefde patroontje van de Mare sweater erbij, vond al snel het ideale stofje en ging daarna aan de slag met mijn Scan 'n cut. Met maar een klein beetje stress, want Scanny en ik zijn al heel wat betere vrienden (zeker na het bedrukken van al die goodiebags) dan in het begin dat ik hem in huis had. Het geboortekaartje werd vlot gescand en na wat kleine aanpassingen en gefoefel, kon ik de naam reeds uitsnijden. Ook de hartjes werden overgenomen van het geboortekaartje en werden als confetti verspreid over het voorpand van de trui.




Om het helemaal af te maken, durfde ik voor het eerst een eigen labeltje aannaaien, ik oefende eerst tweemaal op eigen kledij voor ik het definitief durfde vastmaken. Het opstrijken van de hartjes en tekst was moeilijker dan gedacht (flex en french terry combineren niet zo goed in het vlot opstrijken) en ik wou de trui op het laatst niet verpesten door mijn labeltje schuin of ondersteboven te stikken. ☺


Het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf. ☺ Gisteren gaf ik het truitje - ietwat verlegen - af en beide ouders werden laaiend enthousiast. Er werd gesproken over 'babyborrel', 'inkaderen', 'mooiste truitje ever' en ik wist dat mijn cadeautje goed ontvangen was. Oef, toch altijd een opluchting als iets eigengemaakt goed onthaald wordt; ik zit er altijd een beetje mee in of de 'ontvangers van mijn spontane geschenken' ( ik denk aan (de ouders van) mijn neefjes of kleine M.) dat wel zo leuk vinden dat ik met kleertjes kom aandraven. Ik wil ze niet het gevoel geven dat ik ze hun dit opdring of verplicht om die kleren effectief te dragen. Hoe voelen jullie zich hierbij? Of zit het gewoon maar in mijn kopje, die denkbeelden? ☺ Ik vind het gewoon heel leuk om af en toe ook eens voor andere mensen te naaien en hun blij te maken met mijn hobby...

maandag 6 november 2017

De dag nadien...

Gisterenavond is ons naaiweekend geëindigd… Gedaan met stressen en organiseren, maar ook gedaan met aftellen en uitkijken naar. Gelukkig heb ik nu een hoofd vol leuke herinneringen, want het was in mijn ogen een topper van formaat !

Ikzelf vond het ongelooflijk plezant, ondanks alle extra werk dat erbij kwam kijken, want ik leerde keitoffe, nieuwe mensen kennen, waarvan ik er zeker enkele nog ga terugzien. Is het niet in de nabije toekomst, dan toch zeker op ons tweede naaiweekend volgend jaar :). Want ja, wat mij betreft was het zodanig goed en ging alles zodanig vlot dat er een tweede editie mag volgen. Het hoe, wanneer en waar horen jullie wel nog, als het definitief vastligt en als mijn medeorganisator Silke dit ook nog ziet zitten natuurlijk :).

Aan de reacties van de deelnemers te horen (en de foto’s met bijpassende commentaar te zien op Facebook) hadden zij ook een leuk weekend. Er werd veel gelachen (bij sommigen tot wenen toe), getetterd, gesnoept en genaaid ! Bij sommigen ging dit laatste door van 7.00 uur ’s morgens tot 02.00 uur ’s nachts ! We hadden dan ook het geluk dat we een aparte zaal konden bijhuren waar alle materiaal kon blijven staan, dus het was kwestie van ‘sleep-sew-eat-repeat’. De kans is groot dat we hier dus volgend jaar terugkomen :).




Vrijdagavond gingen we na een ietwat hectisch onthaal van start met een drankje en een hapje, om elkaar beter te leren kennen. Ook onze supertoffe, goedgevulde goodiebags werden uitgedeeld, kwestie van het ijs wat te breken. Na het avondeten konden de deelnemers langsgaan in onze pop-up stoffenwinkel (dankzij de lieve Nathasja van Lavvi Ebbel die haar halve winkel verhuisde voor ons) en waren er onmiddellijk enkele enthousiastelingen om te starten met naaien. Algauw zat iedereen achter haar stikmachine; ons weekend was begonnen !





Het stikken ging ook vlotjes door op zaterdag, sommigen startten al heel vroeg, andere genoten nog wat van de rust alvorens aan de slag te gaan. De zaterdag was echt een dagje om eens goed door te kunnen werken. Er werd een verscheidenheid aan kledij en accessoires gemaakt; handtassen, jassen, truien, draagzakken, body’s, broeken, hoesjes etc. Tussen het naaien en het babbelen door was er natuurlijk ook tijd voor een koffietje en een koekje of een uitstapje naar de naburige winkels. Ook het winkeltje van Lavvi Ebbel in de buurt werd nog door een 5-tal deelnemers bezocht (nee hoor, we zijn niet stofverslaafd). In de namiddag gingen we met een paar mensen aan de slag met zeefdruksets van Bobbinhood, dit was voor velen nog nieuw en tijdens zo'n naaiweekend is het ideaal om te leren van elkaar. 




De meeste stikten door tot rond 23.00 uur, enkelen gingen daarna in de sauna om de spieren los te maken, en een 3-tal diehards naaiden effectief door tot 2.00 uur…





Zondagvoormiddag was er opnieuw tijd om achter de machines te kruipen en kregen we bezoek van manlief die foto’s kwam nemen. Er werden enkele beelden genomen tijdens het naaien en ook onze mooie groepsfoto werd genomen ! Al ontbraken er ondertussen reeds 2 deelneemsters, dus denk Els en Fran er even bij :)


In de namiddag kwam manlief terug rond 15.00 uur om foto’s te nemen van alle creaties, het waren er zodanig veel dat we ze niet allemaal op 1 foto kregen !
Daarna was het tijd om afscheid te nemen en opnieuw ‘te verhuizen’. 1 voor 1 gingen de deelnemers huiswaarts tot ons huis weer leeg was…




Bedankt iedereen voor jullie aanwezigheid, het was leuk met jullie erbij ! Ik hoop dat ik correct ben dat ik mag zeggen dat het voor iedereen een geslaagd weekend was?! In elk geval heb ik met volle teugen genoten en hoop ik om jullie volgend jaar opnieuw te kunnen verwelkomen.

Bedankt aan alle helpende handen voor het uitladen van de boodschappen en de stoffen, voor het meekoken, voor het dekken van de tafels, het opruimen, de vaatwas te vullen/legen, het stofzuigen, iedereen van drank en eten te voorzien, etc.. Dikke merci !

Bedankt nogmaals aan Nathasja voor het langskomen met je mooie stofjes en het stand-by zijn tijdens ons naaiweekend ! Ook voor het sponsoren van de draagtassen en de flexfolie voor de bedrukkingen.


Ook nogmaals bedankt aan alle sponsors voor de inhoud van de goodiebags, dankzij jullie konden we blijde gezichtjes tevoorschijn zien komen tijdens het uitdelen en het doorsnuisteren van de goodiebags. Dus bedankt aan: Babarum, Framalo, De Banier, Creakiosk, Kiwi Fabrics, Fournituren.nl, Veritas, Bolletjes Eend, Feeërieke, La Maison Victor, Piekewieke, Stof op zolder, Atelier in 't Leerke, Lelastof, Straightgrain en Lanalotta!


En als laatste, bedankt aan Silke dat ik mee mocht helpen organiseren aan zo’n fantastisch naaiweekend, bedankt voor al je werk, het geregel, het rondrijden, het mailen, je organisatietalent en om te denken aan alle details. We zijn een topteam :)


zaterdag 21 oktober 2017

Het naaiweekend nadert !

Binnen 2 weken is het zover ! Dan gaat het naaiweekend eindelijk van start ! Naast het organiseren ervan, ga ik natuurlijk zelf ook mee als deelnemer. Dit vraagt wel een dubbele voorbereiding, want ik wil daar niet met lege handen toekomen.

Aanvankelijk had ik gedacht om een uitdaging aan te gaan en een moeilijker project op te starten, om er daar ter plaatse 2,5 dagen aan te kunnen doorwerken. Ook kon ik dan advies en uitleg vragen aan de mededeelnemers indien ik vastzat met mijn naaisel. Dus kwam ik uit bij een jas, omdat ik wel eens een nieuwe winterjas kan gebruiken :).

Naarmate het weekend naderde waren verschillende deelnemers in de facebookgroep aan het posten wat ze allemaal mee zouden nemen en wat ze zouden maken. Daardoor begon ik te twijfelen aan mijn project, zou ik niet beter makkelijkere dingen meenemen en gaan voor onmiddellijk resultaat? Aangezien ik ter plaatse ook nog ga meehelpen met de maaltijden en algemene organisatie, nog de demonstratie zeefdrukken moet begeleiden en waarschijnlijk her en der zal moeten inspringen, zal ik minder tijd hebben dan de andere deelnemers om effectief lange tijd door te werken aan iets. Dan zijn snel-klaar projecten misschien toch interessanter :).



Vandaar dat ik de afgelopen weken alles wat naaien betreft heb laten liggen en enkel nog stofjes heb geknipt… Niet het leukste werk, maar ik wil zeker voor 10 geknipte projectjes gaan, die ik dan afzonderlijk mee neem, in plastic boodschappentassen met alle nodige fournituren erbij; gepast garen, paspel, knopen, biais, etc. Alles wat nodig is voor dat ene project samen in 1 tas, met het patroon en de uitleg erbij. Dan heb ik ter plaatse maar eentje uit te kiezen en heb ik alles bij de hand!


Momenteel zit ik aan 6 stuks: 2 broeken, 3 T-shirts/topjes en 1 trui. Ik weet weer wat gedaan de komende naailes! Stofjes knippen ! :)



donderdag 5 oktober 2017

We all need some sparkle

Soms heb je gewoon nood aan wat extra glitter en kleur in je leven, daarom dat ik deze trui wel maakte, ook al is manlief geen fan van truien met een grote tekstopdruk. :) In de winkel zou ik deze waarschijnlijk nooit gekocht hebben, terwijl ik er nu o zo trots op ben. Soms moet je eens anders doen dan wat je gewoon bent, eens uit de band springen en je laten verassen door wat er dan gebeurd!




De trui maakte ik aan de hand van een overgetekende raglantrui (hetzelfde patroon als deze) en hij ligt al geruime tijd in mijn kleerkast. Onaangeroerd, ongedragen. De reden hiervoor is dat ik deze oorspronkelijk maakte met een soort glitterband op de mouwen, waarvan ik tijdens het maken al twijfelde over de kleur. In het ene licht zag de band er meer blauw uit, in het andere licht meer zwart. Overtuigd door mijn medenaaicursisten, stikte ik hem toch op de mouwen. Om vervolgens nooit te dragen; telkens ik hem nog eens paste en in de spiegel zag, voelde het niet goed aan. Ik zag te veel blauw in het elastiek en als er nu eens 2 kleuren zijn die ik niet vind combineren, zijn het zwart en blauw (behalve met jeans). Het zit in mijn kop, geen idee hoe dat komt. Nochtans, als ik een voetbalclub als favoriet moet bestempelen, ga ik garantie voor blauw-zwart, ook al interesseert voetbal me amper. :) Die broer van me heeft me meer gebrainwashed dan ik dacht...




Dus bleef de trui in mijn kast liggen tot vorig weekend, toen besloot ik om hem te veranderen, die 'lelijke' band er uit te halen en hem op een andere manier te pimpen. Het werd een zoektocht naar kleur, tekst en lettertypes. Omdat ik de kleur 'neutraal' wou houden, zodat de trui nog op verschillende kleuren broeken paste, kwam ik uit bij zilver of goud en het werd dus goud omdat me dat een iets warmere combinatie leek met het koude zwart (de reden waarom ik weinig zwart draag).

Zie hoe zot die glitters zijn.

Mijn scan 'n cut werd ook eindelijk eens voor echt gebruikt, het eerste grote werk dat ik er mee maakte, blij dat het me zo vlot gelukt is ! En dat ik er op het nippertje aan dacht om te tekst te spiegelen ! Ik ben helemaal klaar voor de workshop scan 'n cut deze zaterdag. :)

woensdag 27 september 2017

Extraatjes

De Mare sweater maakte ik al eerder en is een favorietje aan het worden voor baby's/kleinere kindjes. Toen vriendin J me enkele weken geleden liet weten dat haar dochtertje eindelijk in het truitje kan die ik in maart (!) maakte, dook ik dan ook in mijn restjesbak op zoek naar passende stofjes voor kleine M. Nu maar hopen dat ze geen groeispurt ondergaan heeft de laatste maand... :)




Vorige vrijdag kon ik de truitjes persoonlijk afgeven en testte ik onmiddellijk of het kind er nog in kon :) De trui past voor haar bolle buik, al zijn de mouwen nog wat aan de lange kant, met wat geluk kan ze er eventjes mee verder. 

Voor het eerst kon ik 'twinnen', hoe cute is dat !


De trui met sterretjes ging zondag aan naar een familiefeestje :)




woensdag 20 september 2017

Restjesverwerking 2.0 - Babystuff

Het is even weer wat drukker nu het schooljaar terug begonnen is, dus het naaien ligt even op een wat lager pitje. Gelukkig is er altijd wel die 'te halen deadline' die me stimuleert om te blijven gaan, op de wat schaarsere vrije momenten. De deal die ik met manlief sloot (hij kookt vanaf nu op woensdag en vrijdag), helpt ook wel om toch nog voldoende 'me-time' te hebben :)

Dus ben ik begonnen aan het maken van een geboorte pakketje voor een collega die binnen een dikke maand moet bevallen. Weer een ideaal project voor restjesverwerking. De rest van mijn oorspronkelijke tekst heb ik verwijderd, aangezien manlief mij er op wees 'dat het misschien geen goed idee was om dat al online te plaatsen' - 'dat die collega misschien wel mijn blog te zien zou krijgen'. Dus om deze redenen ook nog geen foto's van het afgewerkte cadeau, enkel een sneak preview. 









dinsdag 29 augustus 2017

Summer sweats

Dat ik een schrijnend gebrek heb aan zomertruien, kon je reeds lezen in een vorige blogpost, dus deed ik er wat aan ! Ik knipte onder andere in 2 stofjes die al geruime tijd in mijn bezit waren en die ik toen al aankocht met het idee er truien van te maken, alleen bleven ze uit knipangst in mijn stoffenkast liggen. Het eerste is met orka-print (gekocht bij Rijstextiles, één van de eerste stofjes die ik online kocht) en ik ben een grote orka-fan (zeker na ze gezien te hebben tijdens een boottrip in IJsland), dus durfde ik niet onmiddellijk knippen uit angst iets verkeerd te doen.




Hier gebruikte ik de Mitch sweater als patroon en dat is - wat mij betreft - prima uitgedraaid ! Al is hij wel wat nauw op borsthoogte (rara, hoe zou dat komen...).



Het tweede is een sterrenstofje, blauw met gouden opdruk, die ik kocht in de de Stoffenknop, geen goedkoop stofje, maar o zo wauwie ! Daar wou ik iets super van maken, iets wat mijn nieuwe favoriete trui zou worden...



Dus gebruikte ik opnieuw het patroon van de Leather Sweater, aangezien het vorige exemplaar me fantastisch zit en ik ook wel een zomerversie wou ervan. Alleen wou ik het wat specialer maken door gouden paspel toe te voegen op de schouderstukken en hierbij ging ik zwaar in de fout... Ik was zodanig blij dat ik nipt toekwam met mijn paspel, dat ik er niet meer aan dacht om de uiteinden uit de dunnen voor in mijn naadwaarde... En aangezien ik bij vorig gebruik gemerkt had dat metalic paspel makkelijk rafelt, heb ik deze vastgelijmd en met een driedubbele zigzag vastgezet alvoor de rest van mijn trui in elkaar te steken... Resultaat: een mislukte, boebelende neklijn... Deze trui heeft de buitenlucht nog niet gezien en de moed is bij mij efkes verdwenen om mijn fout te proberen herstellen. Ooit - als ik oooooooooit te veel tijd heb - zal ik het lostornen en opnieuw proberen :)
























Het derde stofje is van Madeline de stoffenmadam en is een flessengroene French Terry (een moeilijk kleur om op foto te krijgen, dus ik leende ook even een foto van haar site) die ik bewerkte met textielverf. Het resultaat mag er zijn, de combinatie van de kleuren is super, al is wel eerder een herfsttrui daardoor. :) Na mijn vorig fiasco wou ik op veilig spelen en gebruikte opnieuw het Mitch patroon, al dacht ik het probleem met te weinig borstruimte te kunnen oplossen, waardoor ik een raar gevormde trui ben uitgekomen. :) Hij zit te los aan de schouders en onder de oksels, al zal deze niet in de kast blijven, er is te veel werk in gekropen ! Op de eerste naailes neem ik hem mee en vraag liefjes aan mijn juf of hij nog te redden valt. :) Al is hij niet ondraagbaar hoor op deze manier, alleen een beetje (raar) baggy.