Een trui voor smospotten

Mijn eerste blogbericht van 2019 gaat over mijn laatste naaisel van 2018. 😊
Naar goede gewoonte geef ik mijn neefjes - als het cadeautjestijd is - altijd een zelfgemaakt en een zelfgekocht cadeautje, zo ook dus afgelopen kerst. Wegens omstandigheden kon ons kerstfeestje met het gezin (ouders, broer, schoonzus, neefjes en manlief) pas gisteren doorgaan, net na nieuwjaar, een 2-in 1 feestje dus. Er werd gegeten, gedronken en uitgepakt ! Dat laastste duurt altijd een eeuwigheid bij ons en is zowat de rode draad van ons feestje. Vooral de neefjes gaan hierbij graag in overdrive, al was de schoonzus dit jaar ook niet kalm te krijgen tot ze haar cadeautje mocht openen. 😉

Mijn oudste neefje kreeg bij toeval redelijk snel zijn zelfgemaakt pakje onder de boom, de jongste was ervan overtuigd - al voor het open was - dat ze terug een pyjama kregen en ging al door naar het volgende pakje. 😊 Gelukkig waren T., de schoonzus en manlief (die mee in het complot zat) meer geïntresseerd in mijn naaisel en kwam er een eerste omkeerbare trui te voorschijn !

Inderdaad, de neefjes kregen dit jaar elk een eigen omkeerbare trui. Ik koos om voor beiden dezelfde stoffen te gebruiken want volgens de schoonzus kleden ze zich de laatste tijd graag gelijk (en kiezen ze hier zelf voor in de winkel). Om het toch een beetje persoonlijk te maken (en het de schoonzus makkelijk te maken om te weten welke trui van wie is) zette ik hun namen in een stoer lettertype op de ondermouw.

De reden waarom ik een omkeerbare trui koos dit jaar is simpel: ik had deze zelf als kind en vond het de leukste trui om te dragen in de winter. Bij koud weer buitenspelen ging perfect in deze trui, je kon zelf kiezen welke kant je wou afhankelijk van je stemming en als je ergens een vlek had, kon je hem simpelweg omdraaien... Een trui voor echte smospotten dus...

De stof met gitaren is een French Terry van bij Lavvi Ebbel, de oranje is sweater van Stoffen Hemmers. Door de dubbele stof was het wat stressen over de juiste maat, ik wou dat de truien gepast waren voor nu en niet op de groei. Zo'n dikke trui is namelijk meer gepast voor de winter dan voor de zomer. 😀 Na heel wat gemeet en advies te vragen, waagde ik de sprong en ging voor het patroon van de Mitch sweater in maat 128 voor T. (7,5 jaar) en 116 voor N. (5,5 jaar). Aan de hand van de superduidelijke tutorial van Emma en Mona kon ik de truien vlotjes in elkaar zetten, bedankt Griet !

De truien zitten gelukkig net goed en beide jongens vonden het 'vet cool' dat hun naam er op stond! Na het passen voor de foto bleven de truien dan ook lekker aan. 😊

FCB Olé olé

Toen ik mijn metekindje enkele weken geleden vroeg wat hij wou voor zijn eerste communie zei hij: een Club Brugge truitje! Waarop ik zei dat me dat een leuk cadeautje leek en ik eens in de winkel zou kijken of ik eentje vond in zijn maat. 'Maar Metje, jij kan dat toch zelf naaien?', was zijn antwoord, bijgevolg smolt ik ter plekke 😊. Uiteindelijk kwamen we uit bij de afspraak dat ik een officieel T-shirtje zou kopen en een trui zou naaien in de kleuren van Club Brugge, want zo'n echt spelerstruitje kon ik zelf niet naaien en dat wou hij toch ook wel graag.

Blauw en zwart zijn voor mij echter de moeilijkst te combineren kleuren ever, dus ik moest even een knop omdraaien en gaan nadenken hoe ik deze kleuren ging combineren. Via sociale media had ik al meermaals colorblock truien zien passeren en daar wou ik mij nu ook wel eens aan wagen. Om nog wat meer te kunnen spelen met de vlakken wou ik blauw en zwart combineren met een print, die ik gewoon zelf maakte met mijn zeefdrukset van Bobbinhood. Ik wist toch dat ik nooit het perfecte matchende blauw-zwart printje zou vinden en nu kon ik zelf puzzelen en tekenen. Ik koos voor blauw-zwarte lijnen, omdat deze terugkomen in het logootje. 

patroon: Mitch - LMV

stoffen: Stoffenmadam

Na wat gepruts, spelden, tornen en opnieuw vaststikken waren voorpand en achterpand klaar en toonde ik het resultaat alvast aan manlief. Volgens hem werd het truitje 'te vrouwelijk' door toevoeging van de driehoek. Dikke bummer, want ik wou net een STOERE trui maken... 😖 

Na geweldige feedback via facebook van verschillende zonenmama's, zette ik toch door en werkte mijn trui af met blauwe mouwen en zwarte boordjes. Manlief heeft ondertussen toegegeven dat het resultaat dik OK is en ik hoop dat mijn metekindje er ook zo over denkt. Vorige zondag kon ik mijn pakje afgeven op zijn feest en hij was alleszins al laaiend enthousiast, nu wachten tot de mama een 'aan-foto' doorstuurt. 😁

voorkant

zeefdruk

met stoere duimsgaten

achterkant

Summer sweats

Dat ik een schrijnend gebrek heb aan zomertruien, kon je reeds lezen in een vorige blogpost, dus deed ik er wat aan ! Ik knipte onder andere in 2 stofjes die al geruime tijd in mijn bezit waren en die ik toen al aankocht met het idee er truien van te maken, alleen bleven ze uit knipangst in mijn stoffenkast liggen. Het eerste is met orka-print (gekocht bij Rijstextiles, één van de eerste stofjes die ik online kocht) en ik ben een grote orka-fan (zeker na ze gezien te hebben tijdens een boottrip in IJsland), dus durfde ik niet onmiddellijk knippen uit angst iets verkeerd te doen.

Hier gebruikte ik de Mitch sweater (La Maison Victor) als patroon en dat is - wat mij betreft - prima uitgedraaid ! Al is hij wel wat nauw op borsthoogte (rara, hoe zou dat komen...).

Het tweede is een sterrenstofje, blauw met gouden opdruk, die ik kocht in de de Stoffenknop, geen goedkoop stofje, maar o zo wauwie ! Daar wou ik iets super van maken, iets wat mijn nieuwe favoriete trui zou worden...

Dus gebruikte ik opnieuw het patroon van de Leather Sweater (La Maison Victor), aangezien het vorige exemplaar me fantastisch zit en ik ook wel een zomerversie wou ervan. Alleen wou ik het wat specialer maken door gouden paspel toe te voegen op de schouderstukken en hierbij ging ik zwaar in de fout... Ik was zodanig blij dat ik nipt toekwam met mijn paspel, dat ik er niet meer aan dacht om de uiteinden uit de dunnen voor in mijn naadwaarde... En aangezien ik bij vorig gebruik gemerkt had dat metalic paspel makkelijk rafelt, heb ik deze vastgelijmd en met een driedubbele zigzag vastgezet alvoor de rest van mijn trui in elkaar te steken... Resultaat: een mislukte, boebelende neklijn... Deze trui heeft de buitenlucht nog niet gezien en de moed is bij mij efkes verdwenen om mijn fout te proberen herstellen. Ooit - als ik oooooooooit te veel tijd heb - zal ik het lostornen en opnieuw proberen :)

Het derde stofje is van Madeline de stoffenmadam en is een flessengroene French Terry (een moeilijk kleur om op foto te krijgen, dus ik leende ook even een foto van haar site) die ik bewerkte met textielverf. Het resultaat mag er zijn, de combinatie van de kleuren is super, al is wel eerder een herfsttrui daardoor. :) Na mijn vorig fiasco wou ik op veilig spelen en gebruikte opnieuw het Mitch patroon, al dacht ik het probleem met te weinig borstruimte te kunnen oplossen, waardoor ik een raar gevormde trui ben uitgekomen. :) Hij zit te los aan de schouders en onder de oksels, al zal deze niet in de kast blijven, er is te veel werk in gekropen ! Op de eerste naailes neem ik hem mee en vraag liefjes aan mijn juf of hij nog te redden valt. :) Al is hij niet ondraagbaar hoor op deze manier, alleen een beetje (raar) baggy.